Անտառի ծերին որտեղ որ արևի ճառագայթները ճեղքում են սաղարթը կանգնած է մեծ լուսամուտներով ու կտուրով ծաղիկներով շրջապատված տուն։ Ստեղ ապրում է մի ընտանիք որը ամեն երեկո դրսում է հավաքվում որպիսի անցած օրվա հտաքրքիր պատմություններ ով կիսվի։ Երեխաները ծիծաղում են և խախում են իսկ մեծերը վայելում են թարմ եփած թեյի բույրը։ Իրանց շրջապատ բնությունը լցվում է ձայներով՝ ծտերի ծլվլոցով, տերևների խշոցով ու թույլ քամով։ Այդ ժամանակ թվում է թե երկիրը կանգ է առնում և ուրախությունը հենց ստեղ է գտնվում։
Թարգմանված է ռուսերենից։
Տեքստը գրել է չատ GPT։
-
Բաժանորդագրվել
Subscribed
Already have a WordPress.com account? Log in now.
Ղազարյան Արփի 