Մեծ հավակնություններ ունեցող փոքր մարդկանց իրենց արժանի տեղը ցույց տալու համար նա մեկ այլ պատմություն էր պատմում որսորդի գնդակից վիրավորված առյուծի մասին, որ ցավից ոռնում էր և մահվան դուռն էր հասել: Առյուծին է մոտենում փոքրիկ, դանդաղաշարժ կրիան և հարցնում.
— Ի՞նչդ է ցավում:
— Որսորդն է վիրավորել, — պատասխանում է առյուծը:
Կրիան բարկանում է և ասում.
— Թող չորանան այն մարդու թևերը, որ վնասում են երկրի երեսին ապրող մեզ նման հրաշալի արարածներին:
— Կրիա եղբայր, — պատասխանում է առյուծը, — պետք է ասեմ, որ որսորդի հասցրած վերքն ավելի քիչ է ինձ տանջում, քան այն, ինչ հենց նոր ասացիր:
Այդ ասելով՝ առյուծը հոգին ավանդում է: Նույն բանի շուրջ նա մեկ այլ պատմություն էլ էր պատմում կամրջով անցնող փղի ականջը մտած լվի մասին:
— Ընկերս, — ասում է լուն, — երբ մեզ նման հսկաներն անցնում են կամրջի վրայով, այն ցնցվում է մեր հզորությունից:
Առաջադրանքներ
1. Ընթերցի՛ր առակը և առանձնացրո՛ւ անծանոթ բառերն ու արտահայտությունները:
հավակնություններ, արարածներին, ցնցվում է
2. Ո՞վ է այս առակի գլխավոր հերոսը: Բնութագրի՛ր ու նկարագրի՛ր նրան:
Այս առակի գլծավոր հերոսը առյուծն է: Նա նեղացկոտ էր,հպարտ
3. Փորձի՛ր ինքդ այսպիսի մի առակ հորինել, նկարազարդել և հրապարակել:
Մի օր աղվեսն ու հավը միասին անցնում էին անտառով, երբ հանկարծ աղվեսը տեսավ նապաստակների խումբ,ովքեր փորձում էին կիսել պանիրը և ուտել: Աղցվեսը որոշեց խորամանկությամբ վերցնել պանիրը: Մոտեցավ նապաստակներին և ասաց.
— Ինչու եք տանջվում այդ մի կտոր աղի հացի համար, եթե կարող եք հանգիստ ման գալ անտառով և ձեր ուզածը ուտեք:
-Այդ ինչպես,-հարցրեցին նապաստակները;
-Եթե մեզ թողնեք այդ պանիրը,ես այնպես կանեմ, որ ձեզ անտառում ոչ մի կենդանի մոտ չի գա:
Նապաստակները ուրախացած թողնում են պանիրը և գնում անտառ:
Այդ ժամանակ հավը նայում է գնացող նապաստակներին և ասում.
-Ինչ լավ է,որ մեզ նման խելացի կենդանիներ քիչ կան անտառում:
Ղազարյան Արփի 